Sinds een paar maanden is een enthousiaste  pool van voorlichters bezig met het geven van voorlichtingen aan allochtonen. Hier een greep uit hun ervaringen:

• Er is een enorm gebrek aan informatie. Mensen weten niet wat mantelzorg is, dat ze mantelzorger zijn, dat hulp geen schande is, dat er hulpmiddelen te huur zijn, dat er lotgenoten zijn, wat de voorzieningen zijn, enzovoort.

• Er is sprake van  een groot taboe. Men praat wel makkelijker over de hulp aan een gehandicapt kind, dan over bijvoorbeeld demente ouders, omdat men dan al gauw het gevoel heeft te roddelen. Men is bang voor roddel, men is bang dat er gedacht wordt dat ze klagen. De last van de zorg wordt ook gezien als een taak die door God is opgelegd. Die taak proberen te verlichten, is een gebrek aan respect voor God.

• Mantelzorgers hebben het enorm zwaar, er is sprake van uitputting, wanhoop en paniek.

• De drempel naar de hulpverlening is hoog. Diverse oorzaken spelen hierbij een rol: de taal, onbekendheid met het fenomeen van hulp, schaamte en taboe.

• Er gaat veel mis met de diverse voorzieningen: PGB, thuiszorg. Diverse malen is aangegeven dat er na een gesprek of een huisbezoek "niets meer is gehoord".

• Er is nauwelijks sprake  van begrip of spontane hulp vanuit de omgeving.

• Steunpunt Mantelzorg is niet toegankelijk. Ze hebben de kennis niet om de doelgroep te kunnen informeren.

lees verder

Na de WMO voorlichtingen kunnen we nu, dankzij Subsidie van de Provincie, voorlichtingen gaan verzorgen over Mantelzorg.

Onze pool van voorlichters heeft hiervoor een deskundigheidstraining gevolgd. Er zijn 19 voorlichters, van 7 nationaliteiten,  getraind.  lees verder